Duurzaamheidsrapportage als kans

Maar liefst 90 procent van de bedrijven die buiten de CSRD-scope (Corporate Sustainability Reporting Directive) vallen, geeft aan de rapportageactiviteiten te behouden of zelfs uit te breiden. De resultaten tonen aan dat duurzaamheidsrapportage voor veel organisaties is geëvolueerd van een wettelijke verplichting naar een essentiële bedrijfsfunctie.

Concurrentievoordeel 

Na het EU-Omnibus-vereenvoudigingspakket vallen verschillende bedrijven niet langer onder de onmiddellijke formele rapportageplicht van onder meer de CSRD. Het EU-Omnibus vereenvoudigingspakket (EU Omnibus Simplification Package) is een pakket wetgevingsvoorstellen van de Europese Commissie (2025) dat bedoeld is om bestaande EU-regels eenvoudiger te maken en de administratieve lasten voor bedrijven te verminderen, vooral op het gebied van duurzaamheid en investeringen. De resultaten van het onderzoek tonen aan dat duurzaamheidsrapportage steeds minder wordt gezien als louter een wettelijke verplichting. In plaats daarvan raakt ze ingebed in de manier waarop organisaties risico’s beheersen, kapitaal toewijzen en communiceren met investeerders, klanten en partners.

Resultaten onderzoek

90 Procent van de bedrijven die uit de CSRD-scope vallen, wil duurzaamheidsrapportage behouden of uitbreiden. 86 Procent van deze ‘descoped’ bedrijven verwacht rapportages te kunnen blijven opstellen in lijn met de CSRD-vereisten. Daarbij verwacht 88,9 procent van alle bedrijven de komende twaalf maanden meer te investeren in tools en automatisering voor duurzaamheidsrapportage. Uit het onderzoek kom ook naar voren dat 90 procent van alle bedrijven duurzaamheidsrapportage al (gedeeltelijk of volledig) geïntegreerd heeft met financiële rapportageprocessen.

Duurzaamheidsdata wordt actief gebruikt bij beslissingen met grote impact, onder meer voor operationele en resourceplanning (52,8 procent), innovatie en procesontwerp (47,7 procent), financiële planning en investeringsbeslissingen (38,1 procent)  en supply chain-risicoanalyse (38,1 procent)

Respondenten noemen beter inzicht in klimaat-, supply chain- en operationele risico’s (49,2 procent) als het grootste voordeel van duurzaamheidsrapportage. Andere vaak genoemde voordelen zijn meer vertrouwen bij investeerders dankzij auditbare informatie (43,8 procent), het voldoen aan rapportage- en auditvereisten van klanten en partners (43,8 procent), en betere afstemming tussen finance en sustainability in besluitvorming (43,3 procent).

De duurzaamheidsparadox 

Hoewel de bereidheid om te blijven rapporteren hoog is, wijst het onderzoek op een structurele spanning. Terwijl 90 procent van de uit de scope gevallen organisaties aangeeft door te willen gaan met rapporteren, verwacht 84,5 procent dat verminderde regelgevende druk op termijn zal leiden tot minder interne middelen voor duurzaamheidsrapportage. Als belangrijkste interne drempels worden genoemd: budgetbeperkingen (43 procent), versnipperde datasystemen (40,7 procent), zwakke technologische integratie (31 procent) en onduidelijke interne verantwoordelijkheden (29,1 procent).